Kontatzen duen istorioa dagoeneko ezaguna da: itxuraz ezin hobea dirudien lapurreta, gauzak ez dira nahi bezala gertatzen eta parte hartzaile guztiek erabat etsita eta hondoratuta bukatzen dute.

Zinemaldia amaitu eta handik hilabete eskasera hasten da Fantasiazko eta Beldurrezko Astea.

Beirut, bost emakume apaindegi batean elkartu ohi dira, kolorista eta sentsuala den mikrokosmos batean, bata besteei era guztietako isilmandatuak eginaz.

Arturo Blasco, Bingen Mendizabal, Nika Bitchiashvili eta Alex Ruiz de Azuak osatzen dute Txatarreria Keaton izeneko laukotea. 

Urtegi bat egin behar dute eta urpean geratuko den herri bateko zenbait herritarren sentimenduak kontatzen ditu filmak.

Irina Palm katalogatzea ez da batere erraza, drama arina, tragikomedia, komedia beltza… eta beharbada hoberena ez saiatzea da.

“Film musikal irlandarra” hiru hitz horiek horrela jarraian ikusteak buruan pizten duen irudia ondorengoa izan daiteke: hirusta berdez apaindutako pub batean garagardozale kuadrila bat barran zilipurdika eta mahaietan dantzan.

Europa iparraldeko sortzaileak espresio bide berrien bila oraingoan ere. Advance party baldintzapean ekoiztu den lehen filma da. Hiru zinemagilek pertsonaia berberetan oinarritzen diren hiru gidoi idatzi behar izan dituzte. Hiru filmak Eskozian kokatu dira.

Christopher Zallak haurtzaroa leku ezberdinetan igaro zuen. Lurralde arrotzetan beti, arrotz bezala ikusia bertokoengatik.

Urtea eta zikloa amaitzeko, Howard Hawksen Rio Bravo izango da ikusgai Zelai Arizti aretoan abenduaren 28an.